Eerste fossielvrij verwarmde verblijf in dierentuin

| Door IVVD

Stel je voor: een huis op palen in een meertje. Ramen rondom van plafond tot vloer, met uitzicht op groen, groen en nog eens groen. Wat eilandjes, gemaakt van wilgentaken en slib, in de buurt. Grote bomen om in te klimmen, ’n stelletje boomstammen met touwen erlangs om in te klauteren. En dat in hartje Amsterdam. Die zwarte slingerapen in ARTIS hebben het maar getroffen.

Donderdag 27 juni was de verhuizing van familie Slingeraap: vader, moeder, 3 kinders en een inwonende tante. Het nieuwe verblijf is werkelijk een droomplek. Het is ook nog eens het eerste fossielvrij verwarmde verblijf in de dierentuin.

Vijf handen
Slingerapen mogen dan maar 4 vingers hebben per hand – zo gaat het slingeren makkelijker -, van handen hebben ze er 5. Hun 5de ‘hand’ is hun staart, waarmee ze takken vastgrijpen. Zo hebben ze hun handen vrij voor andere karweitjes, zoals vruchten oppeuzelen. Die slikken ze overigens in hun geheel door, waardoor ze in het wild een waardevolle verspreider zijn van zaden van veel boom- en liaansoorten. Met de zwarte slingeraap in het wild gaat het niet goed. Ze worden met uitsterven bedreigd. In ARTIS is die dreiging er geenszins.

Rood van opwinding
Slingerapen hebben uitdrukkingsvolle koppies. Zo kunnen ze kwaad en zielig kijken, en gebruiken ze veel lippenwerk om met elkaar te communiceren. Daar maken ze ook allerlei geluidjes bij. Ze kunnen ook rood worden van opwinding. Inderdaad, niets menselijks is ze vreemd.

Meer ruimte en meer groen
ARTIS vaart een nieuwe koers: het aantal diersoorten wordt minder om de dieren die blijven meer de ruimte te geven. Want de dierentuin uitbreiden wordt moeilijk middenin de stad. Ook komt steeds meer aandacht voor het groen rond de verblijven. En voor het erfgoed. Zo stammen de meertjes rond het verblijf – ooit deel van de Nieuwe Prinsengracht – uit 1866. Het resultaat voor de slingerapen is verbluffend te noemen. Je vergeet de drukke stad onmiddellijk als je plaats neemt op een bankje aan de rand van deze groene oase.

En ja, apies kijken, het blijft leuk.