Campus de Terp begon met een droom: hoe mooi zou het zijn als er in de Wieringermeer een centrale plek is waar je samen kunt leren, sporten én recreëren, in een groene en duurzame omgeving? Nu wordt het echt gerealiseerd met inzet van veel organisaties.
Tekst: Sibo Arbeek
De initiatiefnemers vanuit het voortgezet onderwijs, basisonderwijs, verenigingsleven en de gemeente Hollands Kroon zijn tot een uniek ontwerp voor Campus de Terp gekomen. Campus de Terp verbindt basis- & voortgezet onderwijs, onderwijs & sport, en onderwijs, sport & bedrijfsleven. De initiatiefnemers hebben samen met architecten en ontwerpers gewerkt aan de plannen voor het kindcentrum, het sportgebouw en de inrichting van het campusterrein. De scholen en de kinderopvang trokken hierin samen op voor Kindcentrum de Terp. Stichting Sport en Welzijn Wieringermeer richtte zich op sportcomplex de Terp. De gemeente kwam tot een ontwerp voor de buitenruimte. In het landschap liggen al de bestaande atletiekbaan en de school voor voortgezet onderwijs, die onderdeel van de campus vormen. Schooldomein sprak met directeur het Baken Freek Steeman, clustermanager Saskia Zuidema van Kappio, directeur Don Bosco Inge van der Kooij, directeur Kees Overmeijer van De Triangel en architect Christian Jansen van TenW architecten adviseurs.
Freek: “Samen creëren we een enorme meerwaarde en daar kan iedereen in de Wieringermeer van profiteren. Het idee voor de campus is dan ook vanuit de inwoners van de Wieringermeer zelf gekomen. Ze wisten als geen ander wat de potentie van de locatie was en welke activiteiten bij elkaar gebracht konden worden. Vervolgens haakten de scholen, kinderopvang, sport, welzijn en het bedrijfsleven ook aan, vooral ook omdat niet alle schoolgebouwen meer geschikt zijn voor toekomstgericht onderwijs en de sportaccommodaties niet meer voldoen aan de eisen van nu. Ook verwachten inwoners iets van de kwaliteit van hun leef- en leeromgeving. Voor de gemeente Hollands Kroon de aanleiding om te werken aan een herstructurering waar Campus de Terp onderdeel van uitmaakt.” Kees knikt: “Ik ben sinds dit schooljaar betrokken bij de nieuwbouw van Campus de Terp en ben met veel enthousiasme aangehaakt bij dit mooie initiatief. In deze korte tijd heb ik de meerwaarde van een intensieve samenwerking tussen de initiatiefnemers al ervaren. De bereidheid om samen op te trekken, het delen van expertise, het zoeken naar overeenkomsten en het willen leren van elkaar is groot. Het gaat uiteindelijk een prachtig resultaat opleveren in de vorm van een campus met veel faciliteiten en een ontmoetingsplek voor de inwoners van Wieringerwerf en omgeving.”
Inge knikt: “De initiatiefnemers wilden een aantrekkelijke plek voor alle inwoners creëren, waar inwoners van 0-100 jaar activiteiten kunnen volgen rond onderwijs, opvang, sport, zwemmen en recreëren in een prachtig ingericht buitengebied. Vaak is het zo dat jongeren wegtrekken nadat ze elders werk hebben gevonden en vervolgens niet meer terugkomen, terwijl ze dat eigenlijk wel zouden willen. Door deze campus ontstaat een centrale plek voor mensen om hier te (blijven) wonen en recreëren en voor kinderen om hier onderwijs en opvang te krijgen, naast bewegen en cultuur. We hebben daarnaast veel mooie bedrijven, die we ook betrekken bij de ontwikkeling van de campus. Het wordt een prachtig platform waarop bedrijven zichzelf zichtbaar kunnen maken aan hun medewerkers van de toekomst. Welke beroepen, banen, leertrajecten en mogelijkheden hebben ze te bieden? Samen met de scholen geven ze vorm aan omgevingsgericht leren via projecten, gastdocentschap en stages. Het draagt allemaal bij aan gerichtere studie- en werkplekkeuzes, zodat talent behouden blijft voor de regio. Om het onderwijs rijker te maken, maar ook om jongeren te stimuleren om hier te blijven wonen en straks te werken. Zo is er een bedrijf dat champignons teelt en daar graag leerlingen bij betrekt, bijvoorbeeld via stages of werkopdrachten. Daarmee sluit het bedrijfsleven ook aan bij het onderwijs. De ambitie is om een breed onderwijsaanbod te realiseren, waarbij we niet alleen kijken naar de cognitieve ontwikkeling van het kind, maar naar de hele brede ontwikkeling van de jongere en oudere mens. Daarnaast spelen we ook in op thema’s als zorg en toenemende eenzaamheid.”
"Daarom is het zo mooi dat nu drie denominaties en een organisatie voor kinderopvang samen gaan werken in een nieuw kindcentrum, vanuit dezelfde visie"
Freek vult aan: “Wij pakken samen onze verantwoordelijkheid op door naar elkaar toe te groeien met een samenhangend aanbod. Ook vanuit arbeidsmarktproblematiek is het niet wenselijk om alle kleine scholen in stand te houden. De zuilen leven nog sterk in deze omgeving en Wieringerwerf heeft vier scholen, waarvan drie hier gehuisvest worden, een van oorsprong openbare, katholieke en christelijke school. Door naar een gezamenlijk aanbod te groeien grijpen we ook weer terug op de historie van het gebied. De Terp is een grote opgespoten zandvlakte van ongeveer vier hectare, vlak bij Wieringerwerf. Het was bedoeld om dienst te doen als vluchtheuvel in tijden van watersnood. Tijdens de onderwaterzetting van de Wieringermeer in de Tweede Wereldoorlog is de Terp door enkele families uit Wieringerwerf gebruikt als vluchtheuvel. Toen de Wieringermeer in 1930 werd drooggelegd, trokken honderden pioniers naar de nieuwe polder, in de hoop daar een mooie toekomst op te bouwen. Toen werd de Wieringermeerschool opgericht, waar alle gezindten terecht konden. Er werd een nieuwe samenleving gesticht en feitelijk doen we dat nu ook een beetje. Daarom is het zo mooi dat nu drie denominaties en een organisatie voor kinderopvang samen gaan werken in een nieuw kindcentrum, vanuit dezelfde visie. Vanuit bestuurlijk oogpunt blijven de verschillende denominaties en scholen in stand, maar we gaan onze visie op opvang en onderwijs vanuit één organisatie uitdragen. Dat is een groeimodel, waarbij we steeds meer met elkaar gaan optrekken. Dat stelde natuurlijk ook eisen aan het ontwerp van het kindcentrum; het gebouw biedt straks onderdak aan 450 leerlingen, twee KDV groepen 1 peutergroep en 2 BSO groepen en moet mee kunnen bewegen met onze visie op opvang en onderwijs.”
Saskia: “In die natuurlijke omgeving wordt een gebied gemaakt voor onderwijs, bewegen en recreëren, met hangplekken voor jongeren, een tiny forest en een buitenlokaal, om spelend leren te stimuleren. Het gebied kenmerkt zich oorspronkelijk door een specifieke lijnenstructuur die in het ontwerp van het kindcentrum en de stand van de gebouwen is doorgetrokken, waardoor er hele mooie zichtlijnen ontstaan. Zo kijk je straks vanaf het terras van het kindcentrum naar het gebouw van het voortgezet onderwijs, als een natuurlijke doorlooproute. Een verdiept pad loopt dwars door de Terp heen, waarin we op verschillende plekken ook een uitleg over de geschiedenis van het gebied gaan geven.” Christian vult aan: “Rond de centrale hal ontstaat een doorgaande leerlijn die bij het kinderdagverblijf start en vandaar via de kleuters naar de onderbouw loopt. Via de centrale tribunetrap loopt de doorgaande leerlijn op de verdieping verder naar de midden- en bovenbouw. Op de verdieping liggen tussen de bovenbouw en middenbouw enkele ondersteunende ruimten. Het gaat hier om de Techniekruimte, de Technologie labs en de bibliotheek. Deze sluiten via een vide aan op de centrale hal en zijn dus bij binnenkomst zichtbaar. Het zijn de ruimten rond de centrale hal die ook aangeven waar het kindcentrum voor staat, namelijk Techniek, Technologie en Beweging.”
“Het uitgangspunt is om het gebouw zoveel mogelijk al als één kindcentrum in te richten”, vertelt Saskia. “Het gebouw kent een organisatie in zogenaamde bouwen, of leeftijdsgroepen, waarbij elke bouw een eigen leerplein en lokalen heeft. We richten de lokalen identiek in, zodat je niet kunt zien bij welke school welk lokaal hoort, die zijn dus inwisselbaar. Leerlingen van de drie scholen beginnen wel in een eigen lokaal, maar werken samen op de leerpleinen. We hopen dat de ouders gaandeweg niet meer het verschil tussen de scholen ervaren. Op de hoofdvakken zijn de verschillende scholen nog wel herkenbaar, maar voor de andere vakken werken de kinderen thematisch samen en dat loopt door de scholen heen.” Inge: “In feite volgt het gebouw de ontwikkeling van het kind; de opvang en jongste groepen op de begane grond en de midden- en bovenbouw op de eerste verdieping. Dat zijn vier zones die elk herkenbaar zijn en ook elk een eigen entree hebben. In de eigen entree hangen de kinderen hun jassen op en van daaruit gaan ze naar het leerplein en de lokalen. Daarnaast is er een transparante hoofdentree met veel glas. Vanuit de entree kom je in de centrale ruimte met een grote tribunetrap en een vergroot speellokaal. Boven het speellokaal ligt het makerslab, waar kinderen bezig kunnen zijn met handvaardigheid en techniek. Leuk is dat bedrijven uit de regio bij het makerslab zijn betrokken, waardoor kinderen spelenderwijs met aspecten van de bouw en techniek betrokken worden.”
Christian: “Het kindcentrum de Terp wordt een alzijdig gebouw waar de groene buitenruimte zich omheen ontwikkelt. De buitenruimte is integraal onderdeel van het Kindcentrum en is net als de binnenruimte opgebouwd op basis van een doorgaande leerlijn. De onderbouwspeelterreinen sluiten aan op het speelgebied voor peuters en het KDV. Alle groepsruimten op de begane grond hebben directe toegang naar buiten en de ruimten op de verdieping krijgen via het dakterras en de tribunetrap een relatie met hun buitenruimten op het ontmoetingsplein.” “Het wordt echt een heel mooi gebouw, met boven baksteen en de onderkant in hout uitgevoerd”, reageert Inge. “De hoofdentree is heel transparant, zodat je van buiten zo in het centrale deel van het gebouw kijkt. Opvallend is ook de grote trap aan de buitenzijde, die naar een groot terras leidt. Dat is eigenlijk een tweede tribunetrap, met als doel dat kinderen ook buiten met elkaar mooie dingen kunnen vieren. Die verbinding tussen de kinderen en organisaties willen we daarmee versterken, want verbinding is het centrale woord van ons nieuwe kindcentrum.”