Bij aankomst op de locatie wordt de bezoeker omarmd door het onderwijsgebouw, met haar sport- en onderwijsvleugels, met in het midden een volledig glazen entree. Binnen leidt de grote tribunetrap de bezoeker als vanzelf de school in. Het ruime atrium verbindt binnen met buiten en vormt het kloppende hart van deze transparante leer- en werkomgeving.
Foto vlnr: Jasper de Wert, Kees Jongelie en Raymond Pet
Tekst: Sibo Arbeek Fotografie: Kees Rutten
Schooldomein sprak op locatie met directeur Raymond Pet en de architecten Kees Jongelie en Jasper de Wert van Topos. Het Scala College biedt onderwijs op drie locaties, waarbij het nieuwe gebouw aan de Henri Dunantweg onderwijs biedt aan leerlingen van de bovenbouw van het vmbo en de havo.
Raymond: “Uitgangspunt voor het programma van eisen was het werken in domeinen, waarbij elke leerling een herkenbare thuisbasis heeft. Daarnaast is het een uitermate flexibel gebouw geworden, dat elk jaar weer opnieuw ingedeeld kan worden, afhankelijk van de organisatie van het onderwijs. We hebben drie gebouwen; één gebouw voor de jongste leerlingen en twee gebouwen voor de bovenbouw, waarbij dit vernieuwde gebouw ook echt ontworpen is voor en met input van leerlingen uit de bovenbouwklassen van het vmbo en de havo.”
Het voormalige gebouw aan de Diamantstraat in Alphen was ruim veertig jaar oud en daarmee aan het eind van z’n levensduur. Omdat de locatie interessant is voor woningbouw en het bestaande schoolgebouw technisch op was verhuisde het Scala College naar de nieuwe locatie. Kees was vanaf het begin betrokken bij de ontwikkeling: “Op de nieuwe locatie stond al een school met een sporthal, die we deels gesloopt hebben in combinatie met nieuwbouw. We hebben het hoge deel in drie lagen laten staan en als skelet hergebruikt in de vernieuwbouw. We hebben het nieuwe deel een andere lay-out gegeven zodat het beter op zijn plek past en meer contact heeft met de omgeving.” Jasper knikt: “De bestaande situatie was een naar binnen gerichte u-achtige plattegrond. Wij hebben het ontwerp juist meer open gemaakt richting de omgeving. In de nieuwe situatie heeft het gebouw namelijk twee vleugels, waarmee het terrein zich aan een zijde volledig opent naar zijn omgeving. Het terrein is openbaar en een integraal deel van de buurt. De beide gebouwen staan los van elkaar, zodat het twee afzonderlijk afleesbare volumes zijn. Het sportdeel is iets gedraaid en dat perspectief zet zich binnen door.”
Kees verder: “We hebben een duidelijke hiërarchie van ruimten gemaakt, waarin leerlingen bepalen waar ze leren en werken of juist met elkaar gezien willen worden. Daarbij hebben we veel met licht en ruimte gewerkt; in het gebouw vind je geen donkere afsluitingen en de aula is een transparant feest van licht en ruimten waarin binnen en buiten in elkaar overlopen.
Op de begane grond vind je de binaskvleugel, de lokalen voor beeldende vorming, het vmbo domein en de praktijklokalen. In het grote centrale hart komt alles samen. Bovenaan de grote tribunetrap loop je als vanzelf de gang in waarlangs de verschillende domeinen liggen, die elk een eigen kleur hebben. Aan de kop ligt de teamkamer, die uitzicht biedt op zowel het centrale plein binnen als het plein buiten.”
"We hebben een duidelijke hiërarchie van ruimten gemaakt, waarin leerlingen bepalen waar ze leren en werken of juist met elkaar gezien willen worden"
Raymond: “We zijn erg tevreden met het nieuwe gebouw en zien dat leerlingen in de eigen domeinen hun plek vinden; dat is hun thuisbasis. Ons uitgangspunt is dat leerlingen zich gezien en gehoord voelen en dat hebben de architecten goed in een vernieuwende leeromgeving vertaald. Onderwijs wordt meer gepersonaliseerd en de leerling komt centraal te staan. Dat betekent ook dat je leerlingen steeds meer verantwoordelijkheid en vertrouwen geeft en de docent een meer coachende rol krijgt.”
In het ontwerp van het nieuwe gebouw liggen traditionele klaslokalen en leerpleinen naast elkaar. Het gebouw kent verschillende ruimten, zoals kleinere instructie- en werkruimten, waar leerlingen individueel of met elkaar kunnen werken. Door de indeling in domeinen was het ontwerp van de centrale ontmoetingsruimte extra belangrijk.
“In de centrale hal en aula willen we leerlingen laten voelen dat ze uit hun domein stappen”, licht Kees toe. “Dat hebben we gecreëerd door de ruimte heel open en overzichtelijk te maken, met tegelijkertijd voldoende zitplekken en hoeken.” Jasper vult aan: “We hebben de buitenruimte en de aula zodanig ontworpen, dat het lijkt alsof het plein de school in loopt. De grens tussen buiten en binnen lijkt te vervagen. Doordat we ook verantwoordelijk waren voor het ontwerp van de buitenruimte konden we deze ontwerpzaken goed op elkaar afstemmen. De kolommen in het oorspronkelijk deel zijn als statafels mooi en functioneel geïntegreerd in het deels maatwerkmeubilair, waardoor gebouw en inrichting samenvloeien. Ook hebben we veel met hout en zitblokken gewerkt. Bijzonder is het spel dat de materialen aan de gevel spelen. Het volume van de school is opgedeeld in delen met metselwerk en delen met gevelpanelen van Equitone in verschillende tinten. Zo is er een passende maat en schaal in de opbouw van het gebouw. De bijzondere uitkragende gevelbanden van kunststof composiet suggereren een vloeiende beweging, als verwijzing naar het onderwijs op een school die altijd in beweging is en sport hoog in het vaandel heeft staan.”
Kijk voor meer informatie op www.topos.nl.