Ik zie het als mijn rol om kennis vindbaar, bespreekbaar en toepasbaar te maken. Niet als abstracte theorie, maar als iets waar je maandag direct mee aan de slag kunt in je project, je portefeuille of je bestuurlijke gesprek. Daarom bouw ik (mee) aan opleidings- en congresprogramma’s. Niet rondom trends als modewoord, maar rondom echte keuzes: wat betekent dit voor je vastgoedstrategie, je investeringsagenda, je exploitatie en je risico’s?
Een goed congres is voor mij geen reeks presentaties, maar een evenement met een eenduidige, eerlijke boodschap van het zoet en het zuur. Met praktijkcases, tegengeluiden, uitwisseling en scherpe vragen. Waar bestuurders, adviseurs, beleidsmensen en uitvoerende professionals niet langs elkaar heen praten, maar elkaars taal leren verstaan. Hetzelfde geldt voor opleidingen: die zijn niet enkel gericht op kennisoverdracht, maar zeker ook op het ontwikkelen van eigen handelingsperspectief.
De afgelopen drie jaar heb ik het speelveld snel zien veranderen. Vastgoed wordt niet meer enkel gezien als ondersteunend, maar heeft een strategische waarde gekregen. Portefeuillesturing, waardegestuurd assetmanagement, circulariteit, energietransitie en governance zijn geen niches meer. Dat vraagt om andere gesprekken en beter toegeruste professionals.
Ik geloof sterk in een kennisplatformbenadering: niet één los event of één losse training, maar een samenhangend ecosysteem van kennisdeling. Vakinhoud via artikelen en dossiers, verdieping via opleidingen, spiegeling en informatie via kennispanels en versnelling en verbinding via congressen. Online en fysiek. Kortcyclisch en verdiepend. Onafhankelijk, maar altijd praktijkgericht.
Wat mij daarin drijft, is niet alleen de inhoud, maar vooral het einddoel. Maatschappelijk vastgoed gaat over plekken waar wordt gewerkt, geleerd, gezorgd, gewoond, gesport en samengeleefd. Besluiten over gebouwen of wijken zijn daarmee nooit alleen technisch of financieel, ze raken direct aan (kwetsbare) mensen en maatschappelijke waarde. Voor mij is die impact belangrijk.
Mijn ambitie is eenvoudig: de juiste mensen en organisaties met de juiste kennis op het juiste moment bij elkaar brengen, zodat betere keuzes sneller en met meer vertrouwen worden gemaakt. Dat ik dit met mijn collega`s mag doen, zonder winstoogmerk, met als duidelijke opdracht om kennisdeling en samenwerking in het werkveld te optimaliseren, vind ik een sterk en principieel vertrekpunt van de directie van de ICS Ruimteregie Groep. Het houdt de koers zuiver en de focus waar die hoort: bij het werkveld zelf.
